เรื่อง นิยาย สตอรี่ ปรารถนาเถื่อน

เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

หมอนี่เป็นใคร nc++50%

ส่วนบรรยากาศในห้องสมุดกลับนองเลือด..ซะเมื่อไหร่เล่า..เสียงหมอบรรณหัวเราะลงลูกคอเอิ้ก ๆ ตบหลังว่าที่ลูกเขย ดังป้าบ ๆ เจ้าตัวดีนั่งลูบศรีษะแก้เขิน ส่วนผู้เป็นบิดาหัวเราะอย่างถอนฉิว

“ไอ้เสือ ไปตายอดตายอยากมาจากไหนวะ น้องตัวแค่นั้น”

“โธ่ พ่อครับผมอดใจแล้วนะครับ อุตส่าห์หายไปไม่มาหากลัวอดใจไม่อยู่ฉุดลูกสาวอาหมอไปไม่ทันได้เรียนจบ”

“ที่ไหนได้พอเรียนจบกลับมีผู้ชายล้อมหน้าล้อมหลัง ผมก็ฟิวส์ขาดซีครับ”

“กะจะกอดหอมทักเหมือนแต่ก่อน แต่ไม่ไหวครับอดใจไม่อยู่จริง ๆ”

“แต่ผมรู้ลิมิทนะครับอาหมอ ผมแค่ขอชื่นใจนิด ๆ หน่อย ๆ” ชายหนุ่มกล่าวยืนยันกับอาที่เขาเคารพ  

“อาเชื่อพีร์ น้องเป็นสมบัติของพีร์มาแต่ไหนแต่ไรไม่ใช่รึไง อาแค่ดูแลให้ รอวันที่พีร์พร้อมมารับน้องไป”

“บ๊ะ ไอ้หมอเอ๊ยยยแกไม่เห็นเนื้อตัวเจ้าบัวมัน ชิชะ ชื่นใจนิดหน่อยยังขนาดนี้ถ้ามันเอาจริงเจ้าบัวมิแหลกคามือรึ”

“คุณพ่อ”ชายหนุ่มเรียกเสียงอ่อยมองอาหมออย่างแกรง ๆ นึกเคืองพ่อในใจถ้าอาหมอเปลี่ยนใจจะทำไง

 “เอาเป็นว่าเดี๋ยวคืนนี้ประกาศให้รู้ทั่วกันเรื่องการหมั้นหมายของลูกๆดีไหมพี่ศิน” หมอบรรณปรึกษา

 “ถ้างั้นเดี๋ยวผมไปบอกน้องให้เตรียมตัวนะครับ”ว่าแล้วกามนิตหนุ่มก็ก้าวเท้าถี่ขึ้นไปยังชั้นบนทันที ผู้เป็นพ่อในห้องส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ คงต้องรีบจัดงานแต่งแล้วนะหมอ ไม่งั้นข้าวสาร มันจะกลายเป็นข้าวสุกซะก่อน พี่ละกลัวใจไอ้เสือจริงๆ ผับผ่าซิ

ก๊อก ๆ ๆ เข้ามาเลยคะเสียงใสกล่าว ผู้มาเยือนกระหยิ่มยิ้มย่องเพราะในห้องมีแต่ยอดดวงใจของเขาคนเดียวเท่านั้น

“หารองพื้นเจอมั้ยคะ บัวหาชุดอยู่สงสัยต้องใช้ผ้าพันคอแล้วละคะ”

“ถ้าเพื่อน ๆ บัวถามว่าเปลี่ยนชุดทำไมบัวจะตอบไงดี พวกนั้นต้องว่าบัวเว่อร์ แน่ ๆเลยโดยเฉพาะ นายภู..”

“ใครกันนายภูนั่น ”

อ๋า เสียงนั่นมัน “อ้าย พี่พีร์เข้ามาได้ไงออกไปเดี๋ยวนี้นะ” ร่างเล็กปรี่มาผลักไส โดยลืมไปว่าตนเองอยู่ใสภาพชวนมองแค่ไหนผ้าขนหนูเนื้อดีที่พันห่อร่างบางเผยให้เห็นเนื้อตัวยิ่งกว่าในศาลาแปดเหลี่ยมนั่น อีกทั้งไฟที่สว่างจ้าทำเอาชายหนุ่มมองตาปรอยทีเดียว เจ้าบัวเนื้อนิ่มเริ่มรู้ทัน “อย่านะ พี่พีร์ คราวนี้บัวไม่ยอมจริง ๆ ด้วย จะกรี๊ดให้ลั่นบ้านเลยคอยดู”ร่างเล็ก ขู่ฟ่อ

กลัวตายล่ะ เจ้าบัวเอ๋ย ปรายตามองทั่วร่างอย่างเจ้าเล่ห์ เห็นรอยรักที่เขาฝากไว้ จริงดั่งคำพ่อ เนื้อตัวแม่น้องน้อยช่างบอบบาง(ไม่จริ๊ง madly say : แกนั่นแหละตาพีร์ไม่บันยะบันยัง) “หยุดไปเลยพี่พีร์ อย่าแม้แต่จะคิด” ทำปากเก่งแต่มือก็ปกปิดเนื้อตัวพัลวัน ตาก็เหลือบมองไปทางประตูภาวนาให้คุณป้า กับแม่อรกลับมาเร็ว ๆ ชายหนุ่มก้าวใกล้มาเรื่อยๆ

“บัวยังไม่ตอบพี่เลยนะจ๊ะ”

พี่ถามว่าหมอนั่นเป็นใคร ไม่ถามปล่าวยังไล่ต้อนหญิงสาวจนไปติดผนังห้อง เขาจึงใช้แขนคร่อมร่างเล็กจนขยับหนีไม่ได้ “ว่าไง สาวน้อย”

สมองอันชาญฉลาดคิดว่าต้องใช้ไม้นิ่มดีกว่าไม้นวม ร่างบางเลิกดิ้นใบหน้าหวานแหงนมองจ้องสบตาคมพราวของผู้ชายร่างใหญ่ที่คุกคามเบียดชิดแนบร่างแข็งแกร่งด้วยมัดกล้ามเข้ากับร่างเล็กที่นุ่มนิ่มหอมกรุ่นกลิ่นสาว

โธ่ พี่พีร์ขา ไม่สำคัญหรอกคะ(ภู say : เออใช่ซี้.....ชั้นมันคนไม่สำคัญหนิ )แค่เพื่อนที่มหาลัยเท่านั้นเองตากลมหวานยิ่งหวานไปอีกเมื่อเจ้าบัวชายตามองผ่านม่านขนตายาวของเธอ มือนิ่มลูบไล้อกเป็นมัดเล่นผ่านเนื้อผ้า จะมาไม้ไหนเนี่ย ชายหนุ่มชักจะระแวงเมื่อเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของคู่หมั้นสาว แต่เฮ้อเขารู้สึกดีชะมัด มือน้อยๆไร้ประสบการณ์นั่นทำเอาขนลุกเกรียว เล่นกับไฟนะนั่นเจ้าบัวน้อย มือใหญ่ตะบบมือซนแล้วรวบไว้ด้วยมือเดียวตรึงไว้เหนือศรีษะหญิงสาว ว้ากำลังลูบเพลินเลยอกของพี่พีร์ กว้างกว่าที่เคยจำได้นักฮึ่ยแต่นี่ไม่ใช่เวลาจะมานึกนอกเรื่องนะ ตอนนี้สถานการณ์ของเธอกำลังเป็นรอง

ปากอิ่มยิ้มสู้ แต่เขาแอบเห็นว่ามันสั่นทีเดียวกลัวละสิแม่หนู เอ่อพี่พีร์ขา ปล่อยแขนก่อนเถอะนะน่า บัวเมื่อยแล้ว อะ..อุ้ย..ปมผ้าเช็ดตัวเจ้ากรรมช่างทรยศเธอได้ แต่ช่างเข้าทางชายหนุ่มเหลือเกิ้น.น.น หุ หุ

เอ๊ะ ปล่อยนะเดี๋ยวบัวโป๊ เสียงใสแหวสั่นที่เดียว

ผลุบ..กรี๊ด..

(เด๋วที่เหลือมาต่อวันหลังนะ พี่น้อง คริ คริ ค้างอะดิ)

(มาต่อที่เหลือให้แล้วกัฟฟฟฟฟ)

“บัว พี่ไม่ไหวแล้ว ขอชื่นใจ (อีกแล้ว) นิดนึงนะคนดี” โดยไม่รอคำอนุญาตศีรษะของชายหนุ่มก็ก้มซบกับทรวงอกอิ่มละลานตา จริงอยู่ที่เมื่อตอนหัวค่ำได้สัมผัสบัวคู่นี้ แต่มันไม่เหมือนตอนนี้ ทุกรายละเอียดคมชัด ทรวงอกเต่งชูตั้ง นวลเนื้อขาวนวลตัดกับยอดทรวงสีกุหลาบที่ปลายยอดหดรัดดังจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง ปากร้อนครอบลงที่ปลายยอดสีสวยทันที สายตาแลมองดูอาการของเจ้าของทรวงอก สาวเจ้ามองสบตาส่ายหัวไปมา แล้วครางครวญอย่างกลั้นไม่อยู่ เขาปล่อยมือน้อยเป็นอิสระแล้ว มือนั้นเปลี่ยนมาจับบ่ากว้างไว้เพื่อจะยึดเป็นหลัก

ปากและลิ้นของของช่างทรมานเธอนัก เขาไล้เลีย ดูดกลืน มืออีกข้างก็บีบเคล้นอย่างเร้าใจ ลิ้นเลียแล้วขบเม้มกัด ฐานทรวงอย่างหมั่นเขี้ยว เสียงครางของเธอผสานกับลมหายใจหนัก ๆของเขาเริ่มถี่ขึ้นเรื่อยๆ

“พี่พีร์ขา พี่พีร์ พอแล้ว อย่าแกล้งบัวอีกเลยนะคะ ไม่ไหวแล้ว” เธอครวญ ไอ้ความรู้สึกร้อนวูบวาบจากกลางลำตัวทำให้เธออยู่ไม่เป็นสุข ของเหลวที่ร่างกายผลิตเริ่มฉ่ำชื้นเยิ้มกลีบบัวสะพรั่งของเธอ ลิ้นร้อน ๆกลับรุกไล่ลงไปเรื่อยๆ ต่ำลงทุกที

“โอว์ บัวจ๋า สวยมากจ๊ะ” ชายหนุ่มพร่ำชมไม่ขาดปาก และ เธอรู้สึกว่ามีบางสิ่งเปียกๆ ร้อนไชชอนจะแทรกกลีบบัวที่คับแน่นของเธอ เมื่อลองก้มไปมองก็เห็นภาพชวนวาบหวิวใจ ศีรษะของชายหนุ่มที่ซบแนบหว่างขาเรียว และ ลิ้นร้อนผ่าวสีเข้มที่กำลังจะ.......อีกครั้ง

“อ๊า ไม่ พี่พีร์ อย่าน้า อ้างง”

สะโพกอวบถอยหนีลิ้นร้อน จนเขาต้องใช้มือตรึงสะโพกไว้ มืออีกข้างจับขาเรียวมาพาดไว้ที่บ่าเพื่อที่มือชายหนุ่มจะได้ช่วยแหวกกลีบเกสรบัวน้อยที่คับแน่นเปิดทางรักฉ่ำเยิ้มลิ้นร้อนตวัดเลียไล่ไปทั่งทุกซอกหลืบ เสียงใสร้องครวญอย่างซ่านรัญจวนใจ ตาคมที่เข้มด้วยอารมณ์พิศวาสก็เหลือบมองหน้าหวานๆแดงก่ำส่ายไปมาด้วยอารมณ์ที่เขาก่อ ตาหวานฉ่ำหรี่ปรือแทบปิด มือน้อยแทรกจับเส้นผมหนานุ่มของชายหนุ่ม ลิ้นร้ายกาจปรนเปรอสอนประสบการณ์แปลกใหม่ให้เธอ โอ บัวบุษยาคิดเมื่อไหร่ความทรมานแสนหวานจะถูกปลดปล่อยเสียทีแต่ชายหนุ่มก็มิได้นำพา(เอ๊ะ คุ้นๆแฮะ)ยังทรมานเธอไม่สิ้นสุด จน..

“อ้าห์ พี่พีร์ อื้ม ช่วยบัวด้วย โอย พีพีร์ ฮึก ๆๆ อ่าห์” ทางรักเริ่มตอดถี่ๆลิ้นของพี่พีร์ที่จูบไซร้ไล้เลีย ดึงดันเข้าออกสลับกับมือร้อนที่เคล้นถูปุ่มน้อยที่อยู่ใจกลางกลีบบัวกระตุ้นเร้าถี่ยิบรัวเร็วจนเกิดเสียงดัง..อ้ายยยย..ร่างเล็กวี้ดลั่น เรือนกายหวานหอมกระตุก ปลดปล่อย น้ำเกสรเจิ่งนองแต่ปากและลิ้นของชายหนุ่มตามเลียดูดซับจนสิ้น ร่างบางที่เพิ่งเคยได้รับความสุขสมหวานแหลมถึงกับเข่าอ่อนลงมาทรุดกับตักชายหนุ่ม

“บัวจ๋า เสียงพี่พีร์ ครางอย่างทรมานช่วยพี่นะคนดี”  ทำไงดี ใบหน้าคร้ามคมสันของพี่พีร์ดูทรมานมากเลย

                                               *************************************

madly
นามปากกา madly
ชื่อ madly
ลายเซ็น
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM