ชื่อเรื่องสั้น : วาเลนไทน์สุดท้าย


วาเลนไทน์สุดท้าย

 

            วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2550...

            ฉันชื่อไวโอลีน อายุ 24 ปี เป็นนักเขียนอิสระ ใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมาตลอด สิ่งที่ฉันรู้จักคือความเหงา ฉันมองเห็นความรักเป็นเรื่องห่างไกลจากตัวฉัน ใครๆอาจจะไม่เชื่อว่าฉันไม่เคยคบผู้ชายคนไหนเป็นแฟนแม้แต่คนเดียว เหตุผลสำหรับเรื่องนี้ก็คือ แฟนไม่ใช่สิ่งที่ยั่งยืน  แต่อาจมองได้อีกแง่มุมหนึ่งฉันปิดกั้นตัวเองมากกว่า แต่ใครจะคาดคิด เมื่อวันนี้ 14 กุมภาพันธ์ 2550 วันวาเลนไทน์ วันแห่งความรักของใครๆ วันที่ฉันไม่เคยแยแส แต่กลับเป็นวันที่ฉันตัดสินใจแต่งงานกับผู้ชายแปลกหน้าซึ่งเพิ่งเจอกันเพียงแค่4ชั่วโมง มันเป็นเรื่องตลกแน่ๆที่ฉันตัดสินแต่งงานกับคนคนนี้ด้วยเหตุผลเพียงแค่ว่าอยากให้แม่ฉันที่กำลังจะสิ้นลมจากไปอย่างหมดห่วง และฉันก็คิดง่ายๆว่าพอแม่จากไปฉันก็จะหย่าทันที  แต่เชื่อไหม เสร็จงานศพ 7วันการอยู่ร่วมชายคากับคนแปลกหน้าที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีอย่างถูกต้อง ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกอึดอัดอย่างที่คาดเอาไว้  แต่มันกลับทำให้ฉันรู้สึกดีอย่างมากๆ การทำอาหารที่ฉันเคยไปร่ำเรียนก็ได้ใช้เวลานี้ เพราะปกติอยู่คนเดียวฉันแทบไม่ทำอาหาร และตอนนี้เวลาเหงาฉันก็ไม่ต้องพึ่งMSN แต่หันมาคุยกับสามีแทน ถามว่าฉันรู้จักแล้วไว้ใจเขาได้มากน้อยแค่ไหน ฉันก็คงตอบไม่ได้ เพราะฉันไม่เข้าใจเสียด้วยซ้ำว่าเขาคิดอย่างไรกับฉัน เราใช้ชีวิตร่วมกันเหมือนเพื่อนคนหนึ่งแต่ว่าความสำคัญมีมากกว่าเพื่อน เหมือนสามีพยายามก้าวเข้ามาในชีวิตฉันทีละก้าว ทุกเรื่องระหว่างฉันกับสามีมันเหมือนเรื่องบังเอิญที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น แต่มันก็เกิด ทุกๆวัน ทุกนาทีๆ ชีวิตฉันเริ่มแยกจากเขาไม่ออก มันเหมือนช็อกโกแล็ตที่คนเข้าหากับน้ำตาล และเริ่มละลายหลอมกันเป็นเนื้อเดียว...

            วันที่14 กุมภาพันธ์ 2551...

            1 ปีสำหรับการแต่งงานแบบบังเอิญของฉันก็เวียนมาบรรจบ คุณเชื่อไหม คนที่ไม่เคยคิดกังวลเกี่ยวกับวันวาเลนไทน์อย่างฉัน กลับลุกขึ้นจากที่นอน ตั้งแต่ตี4 เพื่อมาทำช็อกโกแล็ตให้สามี ใช่..ฉันไม่เคยนึกว่าตัวเองต้องมาทำเรื่องที่เคยคิดว่าไร้สาระ แต่ฉันอยากบอกว่าวาเลนไทน์ปีนี้ ซึ่งเป็นวาเลนไทน์ที่สมบูรณ์ของฉันครั้งแรกมันวิเศษมากๆ การได้รับดอกไม้จากใครสักคนมันทำให้เรายิ้มได้ทั้งวัน ทั้งที่เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย   แต่คนที่ไม่เคยสนใจความรักอย่างฉันกลับรู้ซึ้งถึงคุณค่าของมันเป็นอย่างดี  ความรักที่เคยคิดว่ามันก็แค่นั้นเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบไม่ใช่สิ่งจำเป็นสำหรับการมีชีวิตอยู่ แต่นั่นเพราะฉันไม่เคยได้รับมันต่างหาก แต่พอได้รับมาแล้วกลับคิดว่า มันจะยังคงเป็นแบบนี้ไปตลอดหรือเปล่า...

            วันที่13 กุมภาพันธ์ 2552...

            นี่คือระยะเวลา 2ปีของการแต่งงานแบบบังเอิญของฉัน ฉันเฝ้าคิดมาตั้งต้นเดือนกุมภาพันธ์ว่าจะทำช็อกโกแล็ตแบบไหนให้สามีดีนะ ฉันตื่นเต้นมากกับวาเลนไทน์ครั้งนี้ ฉันเตรียมพร้อมทุกอย่าง แม้แต่การจองดินเนอร์ล่องเรือรับประทานอาหารที่ค่อนข้างจะจองได้ยากมากสำหรับวาเลนไทน์ เพราะฉันต้องการสร้างบรรยากาศในการสารภาพความในใจของฉัน ที่ฉันทนเก็บเอาไว้มาตลอด แต่เรื่องที่ฉันไม่เคยคิดมาก่อน มันก็เกิด  โทรศัพท์บ้านที่ดังขึ้นตอน 5ทุ่ม ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2552 คือฝันร้ายของฉัน เสียงเจ้าหน้าที่จากโรงพยาบาลที่โทรมาแจ้งว่าสามีของฉันประสบอุบัติเหตุมันเหมือนมีดที่กรีดช้าๆลงบนตัวฉัน  ฉันแทบไม่รู้สติไปยังโรงพยาบาลที่สามีอยู่ทั้งชุดผ้ากันเปื้อนซึ่งกำลังทำช็อกโกแล็ตค้างอยู่  สภาพของสามีที่มีบาดแผลเต็มตัวพร้อมกับคำยืนยันของแพทย์ที่ว่าสามีของฉันจะอยู่ได้อีกไม่นาน มันทำให้ฉันร้องไห้ราวกับคนบ้าสองมือที่กอดร่างสามีเอาไว้โดยไม่กลัวว่าตัวเองจะเปื้อนเลือดแม้แต่น้อย ปากก็พร่ำแต่บอกว่ารักเขาๆ อย่าทิ้งฉันไป และสิ่งที่ฉันได้รับคือรอยยิ้มอ่อนโยนภายใต้เครื่องช่วยหายใจของสามีพร้อมกับคำพูดสุดท้ายที่ฉันจำได้ไม่มีวันลืม

         ....เสียดายเวลาที่ผ่านมาจัง ผมน่าจะบอกรักคุณหลายๆครั้ง จะได้ไม่ต้องมาเสียใจตอนนี้...

       คำพูดสุดท้ายมาพร้อมกับลมหายใจที่หมดลง เสียงนาฬิกาที่ดังขึ้น บ่งบอกว่าเข้าสู่วันใหม่ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2552  กลิ่นไอดอกกุหลาบช่องามเปื้อนสีแดงของเลือดตั้งอยู่เหนือเตียงคนไข้ ส่งกลิ่นหอมลอยกรุ่นมาเตะจมูกฉัน ตอกย้ำถึงความเสียใจครั้งยิ่งใหญ่ของฉัน ความโง่เขลา ที่คิดแต่รอมาตลอด รอให้ถึงวาเลนไทน์ เพื่อจะได้บอกรัก โดยไม่นึกเลยว่า บางทีวาเลนไทน์อาจมาไม่ถึง..

 

.....ในโลกนี้ ยังมีใครอีกหลายคน บอกกับตัวเองว่า พรุ่งนี้ยังมี ยังไม่สายที่จะบอกรัก  แต่คุณน่าจะคิดเผื่อไว้บ้างว่า บางทีคำว่าสายเกินไป อาจมาแบบคุณไม่ทันคิด.....

ให้ Cool กลอนบทนี้
กรุณา login ก่อนโหวต
ส่งข้อความถึงผู้แต่ง แจ้งลบ  
ข้อมูลเรื่องสั้น
หมวด : รัก,โรแมนติค
วันที่โพส : 16 ก.พ. 54 02:23:40
Updateล่าสุด : 16 ก.พ. 54 02:23:40
คนเข้าชม : 662 ครั้ง
cool : 0
 ใครให้ Cool เรื่องสั้นนี้บ้าง
เรื่องสั้นอื่นๆ ของผู้แต่ง

.  หนึ่งวันในหนึ่งปี.. ที่เป็นปลื้ม!
โดย no apen name
update 03 ธ.ค. 55 16:26:32
.  คู่มือความรัก
โดย no apen name
update 07 ต.ค. 55 01:45:16
.  วิธีการแก้อาการจิตตก
โดย no apen name
update 07 ต.ค. 55 01:42:44
.  5 อาการที่ไม่ควรนิ่งนอนใจ
โดย no apen name
update 07 ต.ค. 55 01:41:06
.  พระเอกนิยายที่สาวๆสุดชอบ
โดย no apen name
update 07 ต.ค. 55 01:39:12
ดูทั้งหมด
เรื่องสั้นอื่นๆ ในหมวดนี้

.  ลมกระซิบ
โดย วง
update 24 ก.ค. 57 19:25:21
.  NC ตอนที่ 10
โดย no apen name
update 19 ก.ค. 57 10:08:13
.  NC ตอนที่ 4
โดย no apen name
update 19 ก.ค. 57 10:06:47
.  MAY SONATA
update 07 ก.ค. 57 16:47:14
.  บันทึก ณ นอกหน้าต่าง....1
โดย no apen name
update 04 ก.ค. 57 13:48:07
ดูทั้งหมด
 ช่วยๆกันโพสแสดงความคิดเห็น เพื่อเป็นกำลังใจให้กับเพื่อน ๆ นักเขียนทุกคนด้วยนะคะ
จะได้เป็นกำลังใจนำเรื่องสั้นดี ๆ สนุก ๆ มาลงให้เราอ่านต่อไปค่ะ
แสดงความคิดเห็นกันหน่อยจ้า
name email
mapaomapao8 พูดว่า:

สุดยอดมากเลยคนเขียน

 
2011-10-01 13:04:43 | 115.67.89.XX

lew... พูดว่า:

สนุกจัง ซึ้งจังเลยย ค้า

 
2011-03-21 12:47:30 | 115.87.66.XX


Page 1 of 1
( 2 รายการ )
 
 1