เรื่อง นิยาย สตอรี่ หนี้รักอสูร

เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

รินทร์ลดาสปิงตัวลุกขึ้นเมื่อได้สติห้องนี้ดูแปลกตา เธอไม่เคยเห็นห้องนี้มาก่อน ที่นี่คือที่ไหน  มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

รินทร์ลดา  พยายามนึกแต่ก็รู้มึนงง มันเกิดอะไรขึ้น  รินทร์ลดารีบลุกขึ้นจากเตียงที่อยู่ติดกับหน้าต่างบานใหญ่

รินทร์ลดาเฝ้าถามตัวเองหลายครั้งหลายคราว แล้วนึกทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก่อนที่หล่อนจะสลบไปเธอถูกจับขึ้นรถ  โดยผู้ชายแปลกหน้าที่ตามเธอมาตั้งแต่อยู่ที่ริมถนน  เธอถูกโปะยาสลบและหมดสติไป  มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอหลังจากถูกโปะยาสลบไปแล้วอย่างนั้นหรือ  ทำไมบรรยากาศรอบ ๆ ข้างจึงเงียบเชียบเหมือนไร้ผู้คนอย่างนี้ล่ะ

ใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการกระทำในครั้งนี้ แล้วพวกผู้ชายที่จับหล่อนมาหายหน้าหายตาไปไหนกันหมด

เอ๊ะ รินทร์ลดาอุทาน เมื่อประตูห้องถูกเปิดออกและมีร่างของเด็กสาวรุ่นดูแล้วน่าจะเป็นเด็กรับใช้

ที่นี่ที่ไหน   ใครจับฉันมา เธอเป็นใคร รินทร์ลดาถามออกมา ตอนนี้เธออยากรู้ที่สุดว่าเธออยู่ไหน

“เอ้อ คุณคะดิฉัน”  สาวใช้พูดติดขัดขึ้น

“เธอเป็นพวกเดียวกับพวกที่จับฉันมาใช่ไหมเธอ”

“ถามผมดีกว่า”

“คุณภานุวัตร”  รินทร์ลดาเรียกชายร่างสูงที่ก้าวเข้ามาในห้องอย่างใจเย็น พร้อมกับจ้องมองเขาอย่างคิดไม่ถึง สาวใช้รีบผละออกจากห้องไปอย่างรู้งาน ตอนนี้เหลืองเพียงเธอกับเขาเท่านั้นที่อยู่ในห้อง

“คุณใช่ไหมคุณภานุวัตร คุณเป็นคนจับฉันมาใช่ไหม  ”

“ตกใจซินะ  ที่ฉันรู้ทันเธอ รินทร์ลดา ฉันจะบอกเธอให้รู้ไว้นะรินทร์ลดา เพื่อนเธอนะช่วยอะไรเธอไม่ได้หรอก”       เขาพูดยั่ว  รินทร์ลดาโกรธ ตอนนี้เธอสามารถที่จะฆ่าคนตรงน่าได้เลยตอนนี้

“คุณจะเอาอย่างไรกับฉัน ฉันทำอะไรให้คุณ ทำไมคุณต้องทำอย่างนี้กับฉัน”     รินทร์ลดาถามออกมาด้วยเสียงสั่นเทา

“ฉันต้องการเธอ”     ภานุวัตรบอกความต้องการเสียงเรียบเหมือนกับมันเป็นเรื่องธรรมดา  ขณะที่รินทร์ลดาโกรธเขาจนพูดอะไรไม่ออก เขาเห็นเธอกับอะไร

“แต่ฉันเกลียดคุณ  ปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้นะคุณภานุวัตร  คุณไม่ใช่พระเจ้านะที่จะทำอะไรแล้วไม่ผิด คุณจะต้องถูกจับติดคุก”

“ฉันไม่แคร์ว่าจะเกิดอะไรขึ้น   ฉันจะทำทุกอย่างไรในสิ่งที่ฉันต้องการ”   เขาพูดเสียงเรียบ

“แต่ตอนนี้เรามาพูดเรื่องของเรากันก่อนดีกว่า  เธอคิดอย่างไรถึงหนีฉัน  เธอไม่ห่วงพ่อ ห่วงพี่เธอแล้วหรือไง”   ภานุวัตรถามออกมาเสียงเรียบ เขามองดูลูกกว้างน้อยที่ยังตื่นตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น 

“คนชั่วเจ้าเลห์อย่างคุณ   ถือว่ามีเงินมีอำนาจจะทำอะไรกับใครก็ได้  คุณอย่างคิดนะว่าฉันกลัวคุณ อำนาจเงินของคุณมันทำอะไรฉันไม่ได้”

“นี่รินทร์ลดาเธอจะคิดยังไงกับฉัน ก็ช่างฉัน  เพราะตอนนี้หน้าที่ของเธอก็คือใช้หนี้ฉัน  เธอก็คิดดูแล้วกันว่า  เธอมีอะไรที่จะให้ฉันได้บ้างตอนนี้   นอกจาก  ” ภานุวัตรพูด พลางใช้สายตามองที่ใบหน้าหวานของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า  แต่ตอนนี้เขาอยากที่จะลิ้มรสสาวน้อยที่อยู่ตรงนี้แล้วซิ  ยากรู้จังว่ารินทร์ลดาจะหวานมากแค่ไหน

 

“คุณภานุวัตรฉันมีเรื่องที่จะตกลงกับคุณ” รินทร์ลดาต่อรองกับเขาทันที่เมื่อเห็นแววตาที่เขามองมาที่เธอ   สถานการณ์แบบนี้ เธอคงจะสู้เขาไม่ได้ถ้าเขาคิดที่จะทำอะไรเธอขึ้นมา

“ตอนนี้หมดทางรอดเธอเลยคิดที่จะมาต่อรองฉันหรอก มันไม่ง่ายไปมั่ง  แต่ฉันจะให้โอกาสเธอก็แล้วกัน  ว่ามา เธอจะใช้หนี้ฉันอย่างไร”

“ตอนนี้ฉันคงหาเงินจำนวนที่คุณบอกมาให้คงไม่ได้  แต่ฉันจะพยายามหามาให้คุณเร็วที่สุด” 

“ฉันคิดว่าถ้าให้รอเธอ ฉันคงตายเสียก่อนที่จะได้เงินครบ  แต่ฉันมีทางออกที่ดีให้เธอ แต่มันก็อยู่ที่เธอว่าเธอจะสนใจไหม”

“คุณบอกมาซิ ถ้าไม่คิดกฎหมายหรือทำให้ใครเดือดร้อนฉันยินดีทำ”

“ ก็ไม่มีอะไรมาก ก็อย่างที่ฉันบอกว่า ฉันต้องการเธอ มาเป็นเพื่อนนอน นางบำเรอ เมียชั่วคราว ก็แล้วแต่เธอจะเรียกถ้าเธอตกลงเราก็จบกันด้วยดี”

“แต่ถ้าฉันไม่ตกลงล่ะคุณจะทำอะไรฉัน      ถึงอย่างไรคุณก็บังคับฉันไม่ได้ชีวิตเป็นของฉันคุณไม่มีสิทธิ์  ฉันจะบอกกับคุณเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าไม่อยากติดคุก  คุณก็ปล่อยฉันไป”

“ ปล่อยแน่แต่หลังจาก หนึ่งปีแล้ว  ไม่อย่างนั้นเธอก็ออกไปจากที่นี่ไม่ได้  ฉันให้โอกาสเธอแล้วนะแต่เธอไม่รับเอง”

“โอกาสที่ฉันต้องไปเป็นนางบำเรอขอคุณน่ะหรอก ฉันตายเสียดีกว่า ที่จะต้องมาทนอยู่กับคนอย่างคุณ”

“ทำไม คนอย่างฉันเป็นอย่างไงเธอพูดมา”

“คนเลวไง ชัดไหม “

“แล้วเธอล่ะ ดีนักหรือไง  หนีหนี้หัวซุกหัวซุนทั้ง พ่อทั้งลูก  เลวทั้งครอบครัว”

 

“ เพี้ยะ..เพี้ยะ “

  เสียงฝ่ามือกระทบสองแก้มดังขึ้นซ้อนกันติดๆ ก่อนที่ชายหนุ่มจะได้ทันพูดจบพร้อมกับหน้าที่สะบัดไปตามแรงตบ ด้วยโทสะของอีกฝ่าย

“เธอกล้ามาก  ที่ตบหน้าฉัน “ ภานุวัตรพูดเสียงรอดไรฟัน  แววตาจ้องมองอีกฝ่ายราวกับจะฉีกเนื้อเธอเป็นชิ้น ๆ

“ทำไมฉันจะไม่กล้าตบคุณ แค่นี้มันยังน้อยไป ด้วยซ้ำกับคำพูดชั่ว ๆ ของคุณ  คุณนี่มันเลว ไม่มีที่ติจริง ๆ    “ รินทร์ลดาพูดเสียงเย็นชา ตอนนี้เธอไม่กลัวเขาแล้ว เมื่อเขาพูดดูถูกถึงเพียงนี้ เป็นอย่างไรก็เป็นกัน เธอไม่มีวันยอมง่าย ๆ กับผู้ชายคนนี้

ภานุวัตรยิ้มเยาะ ก่อนที่จะกระชากร่างบางเข้ามาชิดอกอย่างที่อีกฝ่ายไม่ได้ทันตั้งตัว  พูดออกไปเสียงหยัน

“แล้วเธอมันวิเศษวิโสมาจากไหนไม่ทราบ ขนาดตัวเธอฉันยังซื้อมาได้  คนอย่างเธอมันไม่มีค่าอะไรเลยสำหรับฉันรินทร์ลดา” ภานุวัตรพูดตอบออกไป  เขาชักจะสนุกแล้วซิกับการปะทะคารมกับผู้หญิงคนนี้  ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้ากับเขาถึงขนาดนี้สักคน  รินทร์ลดาเธอกล้าที่ท้าทายคนอย่างฉัน

“ถึงฉันจะไม่มีค่าสำหรับคุณ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณจะมาเหยียบย่ำยังไงฉัน ก็ได้    เพราะฉันก็เป็นคนเหมือนกันคุณ   ” รินทร์ลดาสวนออกไปด้วยความเจ็บแค้น   

“ฉันจะทำ   เธอไม่มีสิทธิ์ต่อรอง ” พูดเสร็จมือหนาก็กระชากแขนหญิงสาวด้วยแรงโมโหเดินไปยังห้องนอนทันที

“ปล่อยฉันนะ  ไอ้บ้า  ปล่อย”  รินทร์ลดาร้องออกมา  สองมือทุกที่ลำตัวของเขาไม่เลือกที่  ขาทั้งสองข้างพยายามถีบและแตะเพื่อช่วยเหลือตัวเองให้รอดพ้นจากเขา

“ปล่อยแน่แต่พรุ่งนี้นะ” 

 

 

 

 
252525
นามปากกา 252525
ชื่อ 252525
ลายเซ็น
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM